Muzeum Lotniczo-Gazowe w Inowrocławiu – pierwszą wystawę lotniczą Miejski Komitet Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej w Inowrocławiu zorganizował w 1929 r. w Szkole im. S. Staszica. W latach 1930-1931 ekspozycję przeniesiono do Parku Miejskiego (Teatru).
Od 1932 r. wystawa prezentowana była przy ul. Dworcowej 15 )dzisiaj salon Forda). Inicjatorem powołania Muzeum Lotniczo-Gazowego w Inowrocławiu był Władysław Juengst, wiceprezydent i przewodniczący inowrocławskiego LOPP. 13 maja 1933 r. prezydent Inowrocławia Apolinary Jankowski otworzył Muzeum Lotniczo-Gazowe. Od 1934 r. ekspozycja prezentowana była w budynku przy ul. Dworcowej 14 )obecnie sklep Biedronka).
W skład muzeum wchodziły:
Dział lotniczy zbierający: części samolotów, motorów lotniczych, broń i przyrządy, malarstwo lotnicze, propagandę;
Dział obrony przeciwgazowej zbierający: sprzęt przeciwgazowy, iperytowy, tablice poglądowe i propagandowe; Dział ratownictwa sanitarnego i PCK.
Największe zainteresowanie zwiedzających wzbudzały samoloty z 4 Pułku Lotniczego w Toruniu, galeria obrazów lotniczych Tadeusza Czapli oraz modele balonów i samolotów od XV wieku autorstwa muzealnego instruktora Floriana Białeckiego. Ekspozycję PCK przygotowała Anny Hedingerówna.
Razem z Muzeum Lotniczym funkcjonowały Obwodowa Modelarnia Lotnicza i Sala Kursów OPLG. Muzeum Lotniczo-Gazowe planowano włączyć w skład Muzeum Regionalnego Kujaw Zachodnich.
Spośród 989 eksponatów (odnotowanych w sprawozdaniu z 1938 r.) za najciekawsze uznać wypada samoloty: 1.samolot myśliwski Spad C1 c1; 2.samolot szkolny Hauriot 3; 3.samolot Potez XV; 4.samolot Henriot XVI. Zbiory muzeum zaginęły w czasie II wojny światowej.
