Pożegnaliśmy Ś.P. Janinę Mazurkiewicz (1935-2026)

Na cmentarzu Parafii św. Józefa spoczęła kobieta wyjątkowa. Inowrocławianka. Absolwentka II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej, matura 1952. Jej pierwszą pracą po ukończeniu studiów na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika była pomoc w tworzeniu Muzeum w Inowrocławiu. Od 1957 r., wspólnie z Henrykiem Walterem i Społecznym Komitetem Organizacyjnym Muzeum Miejskiego, w dwóch salach na piętrze Teatru Miejskiego kładła podwaliny pod nasze Muzeum. 22 lipca 1959 r. wystawa jej autorstwa, poświęcona historii rodzinnego miasta i wielkim Kujawianom, inaugurowała otwarcie Muzeum im. Jana Kasprowicza. Ale później był już tylko Toruń i Mikołaj Kopernik.

Dzisiaj Toruń żegnał swoją wielką obywatelkę. Władze miasta wdzięczne za doprowadzoną z sukcesem inicjatywę wpisania grodu Kopernika na Listę UNESCO. Astronomowie z Piwnic, Uniwersytetu i Uranii, z którymi połączył Janinę Mazurkiewicz Wielki Astronom. Współpracownicy i przyjaciele z toruńskiego Planetarium im. W. Dziewulskiego, którego była inicjatorką i współorganizatorką. I wreszcie Oni, Muzealnicy z Muzeum Okręgowego w Toruniu i Domu Mikołaja Kopernika – oddziału Muzeum, który stworzyła i którym w latach 1962-2000 kierowała. Byliśmy i my, Henryk Procek Wicestarosta Inowrocławski, Marcin Woźniak dyrektor Muzeum i Edmund Mikołajczak Honorowy Obywatel Inowrocławia i członek Rady Muzeum, który w naszym imieniu pożegnał panią Janinę Mazurkiewicz.

Zgromadzeni na cmentarzu przy ul. Libelta usłyszeli dzisiaj wspomnienia o Osobie wyjątkowej, nie tylko wybitnej muzealniczce, specjalistce spełnionej zawodowo, ale o pięknym Człowieku hojnie dzielącym się dobrocią, życiową mądrością, uśmiechem i życzliwością...

W oczach pani Janiny płonęły gwiazdy...

Spoczywaj w pokoju...

Galeria