Między Mnichem a Szatanem. Tatrzańskie światłocienie

Wystawa fotografii Krzysztofa Wojnarowskiego „Między Mnichem, a Szatanem. Tatrzańskie światłocienie” to swoisty eksperyment z pogranicza impresji oraz fotoreportażu. Wszystkie fotografie w tym cyklu powstały w czasie zaledwie kilku godzin, wieczorem 21 września oraz wczesnym rankiem 22 września 2013 roku, i są próbą uchwycenia emocji towarzyszących niezwykłemu i niepowtarzalnemu spektaklowi światła i cienia. To również wyprawa na granicy dwóch światów – jasności i mroku, twardości granitu i zwiewności śnieżnego puchu, ulotności pędzonych wiatrem chmur i pozornej wieczności tatrzańskich turni, ale także wyprawa duchowa na pograniczu odwiecznych przeciwieństw, które leżą u podstaw istnienia wszechświata.


Mnich i Szatan to nazwy tatrzańskich szczytów. Fotografie K. Wojnarowskiego powstały w rejonie Koprowego Wierchu, czyli niemal dokładnie między tymi dwoma szczytami. Topograficzny opis mógłby w zasadzie służyć jako podsumowanie wystawy, byłby to jednak opis dalece niepełny. Fotograficzna opowieść K. Wojnarowskiego jest poszukiwaniem „raju utraconego”, odkrywaniem, ale też kreacją świata, który wydaje się już nie istnieć. Nadzwyczaj intensywna działalność człowieka w Tatrach w dużym stopniu zmieniła charakter tych gór. Miejsca niegdyś dzikie i odludne stały się celem masowych wycieczek, sieć znakowanych szlaków oplotła góry gęstą pajęczyną, a prawie wszystkie tatrzańskie ściany ujarzmiono systemem szczegółowo opisanych dróg wspinaczkowych. Niemal każdy metr kwadratowy tego obszaru został zbadany i sfotografowany – niekiedy tysiące razy. Czego więc szuka fotograf na tak „jałowej ziemi”? Na to pytanie autor stara się odpowiedzieć swoimi 16-ma fotografiami.


Ekspozycja wystawy w Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu została zorganizowana we współpracy z Agencją Zegart.


Wystawa objęta honorowym patronatem Starosty Inowrocławskiego Wiesławy Pawłowskiej.


Krzysztof Wojnarowski ukończył filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest redaktorem, tłumaczem, autorem artykułów i esejów poświęconych fotografii oraz Tatrom, fotografikiem zrzeszonym w Związku Polskich Artystów Fotografików. Od wczesnej młodości zajmuje się fotografią pejzażową, którą do niedawna traktował jako bardzo osobisty sposób obcowania z Naturą, niechętnie prezentując prace w szerszym gronie. Po wieloletniej fascynacji tradycyjną fotografią czarno-białą, obecnie głównie koncentruje się na barwnej fotografii cyfrowej. Studium pejzażu traktuje jako formę introspekcji oraz odkrywania przestrzeni wewnętrznych. Zajmuje się również fotografią architektury oraz portretową. Najważniejsze wystawy indywidualne: ,,Impresje karpackie” (2009), ,,Tatrzańskie reminiscencje” (2010), ,,Na bezdrożach tatrzańskich” (2012), ,,Między Mnichem a Szatanem. Tatrzańskie światłocienie” (2015), „Tatry – Przestrzenie ulotne. Dwa spojrzenia” (z Konradem Polleschem, 2022). W 2012 roku, jako autor zdjęć, wydał wspólnie z Michałem Jagiełłą album poetycki „Tatry. Koncert na dwóch”, a w 2022 roku, z Konradem Polleschem, album „Tatry” towarzyszący ich wspólnej wystawie.